NOTULE VAN DIE
KONFEDERALE AFRIKANERFORUM VERGADERING, GEHOU IN DIE OU RAADSAAL, PRETORIA, OP
SATERDAG 5 JULIE OM 09:00
1.
Verwelkoming
1.1
Die voorsitter, Johann Wingard, heet almal welkom by die tweede
vergadering van die Konfederale Afrikanerforum en kondig ‘n verandering in
volgorde van die besprekingspunte aan.
2.
Opening
2.1
Ockie van Schalkwyk open met skriflesing en gebed.
3.
Voorlesing
3.1
Ockie van Schalkwyk lees voor uit Afrikaanse
Nasionalisme van N.P. van Wyk Louw.
4.
Inleiding
4.1
Dan Roodt verduidelik dat die Konfederale Afrikanerforum nie net
politieke bevryding van die Afrikaner wil bewerkstellig nie, maar ook ekonomiese
bevryding.
Dit
is onwaar dat die verval van Afrikaneretnisiteit deur ekonomiese voorspoed
meegebring word, aangesien die Afrikaner nie werklik ekonomiese welvaart beleef
nie. Die gemiddelde inkomste van ‘n Afrikanergesin beloop tans slegs R7000.00
per maand.
Regstellende
aksie en ANC-rassisme is nie die enigste verklaring vir die hoë vlak van
armoede nie. Afrikaners was nog altyd gewoond aan volkskapitalisme waar hulle
vir die staat, groot genoteerde ondernemings soos Yskor en
semi-staatsinstellings gewerk het. Die beheptheid met die gedagte van ‘n vaste
betrekking het meegebring dat daar nie ‘n entrepreneursklas ontwikkel het nie.
‘n
Ongenaakbare oorlewingstryd lê tans voor en dit sal een van die take van die
Verteenwoordigende Afrikanerraad wees om ‘n Afrikanerekonomie te skep ten
einde Afrikaners te bemagtig. Volkskapitalisme moet met etniese kapitalisme
vervang word.
Dit
kan as die Joodse model beskryf word: ‘n digte netwerk van klein en
mediumgrootte ondernemings wat met mekaar handel dryf, inligting uitruil en wêreldwyd
nismarkte verower. Familiebesighede in Noord-Italië, wat ondanks ‘n swak
georganiseerde staat floreer, is nog ‘n voorbeeld van etniese kapitalisme.
Vir
‘n geskoolde etno-Europese groep van 3 miljoen mense produseer Afrikaners
geweldig min: slegs ongeveer 20 miljard dollar per jaar. Met die oprigting van
‘n Afrikanerraad sou die Afrikaner-BNP binne tien tot twintig jaar tot tien
maal sy huidige omvang opgestoot kon word. Die Afrikaner-ekonomie sou dan groter
as dié van die nasionale Suid-Afrika kon wees.
Politieke
en ekonomiese mag hang saam. ‘n Mens sou kon vra of enige regering in Afrika
territoriale selfbeskikking kon weier aan mense met ‘n groter ekonomie as dié
van die hele kontinent suid van die Sahara saam. Tesame met Afrikaners in die
diaspora sou ‘n wêreldwye Afrikaanse netwerk geskep kon word wat as ‘n
virtuele staat kon funksioneer, selfs al sou ‘n vyandige Suid-Afrikaanse
regering aan hulle outonomie weier.
Ten
einde so ‘n ekonomiese wonderwerk te laat plaasvind, moet die huidige
sielkundige probleem oorkom word. Afrikaners moet leer om rykdom te skep en
sodoende die algemene welvaart van die volk verhoog.
Die
Verteenwoordigende Afrikanerraad moet die stimulus verskaf vir
Afrikanerentrepreneurs en sakeplanne opstel vir ondernemings wat hoofsaaklik
ander Afrikaners in diens sal neem en waarvan die kapitaal vanself te voorskyn
sal kom sodra daar ‘n markverwante opbrengs ter sprake is. Aandele in ‘n
nuwe generasie hoëtegnologiemaatskappye, wat aan Afrikaners behoort, kan op
‘n nuwe aandelebeurs verhandel wat eksklusief deur Afrikaners bedryf sal word
en waarskynlik in Pretoria gesetel sal wees.
Metodes
moet ontwikkel word om ons eie ekonomiese uitsette en werkskepping te bereken en
die wins in kulturele bedrywe terug te ploeg.
Die
Afrikanerraad moet dus nie in die eerste plek gesien word as ‘n
buite-parlementêre politieke instrument nie, maar as ‘n struktuur om
samehorigheid onder Afrikaners te verhoog.
Indien
hierdie projek slaag, is die kanse goed dat Afrikaners op die duur die grootste
deel van suider-Afrika sal besit. Die
politieke leierskap binne die Afrikanerraad sal die Afrikanerekonomie soos ‘n
kleinood teen bedreigings beskerm.
5.1.1
Chris Landman lewer kommentaar op wetlike aspekte rondom die
185-Kommissie vir die Bevordering en Beskerming van die Regte van Kultuur-,
Godsdiens- en Taalgemeenskappe.
Die
185-Kommissie is in 2003 in die vorm van wet 19 van 2002 beliggaam. Die wet maak
vir drie instellings voorsiening:
§
Die Kommissie
§
Die Rade
§
‘n Nasionale Raadgewende
Konferensie
Die
lede van die Kommissie word vir ‘n periode van vyf jaar deur die President
aangewys op aanbeveling van ‘n panel van deskundiges. Die President wys ook
die voorsitter van die Kommissie uit die benoemde lede aan.
Die
Kommissie se opdrag hou verband met die taak van die staat om diversiteit en
intergroepverhoudinge te bevorder en te beskerm. Die Kommissie kan ondersoeke
loods en het die mag om getuies te daag.
Die
Kommissiewet maak voorsiening vir Rade wat om erkenning kan aansoek doen. Die
Rade kan taal-, kultuur- en godsdiensrade wees.
Die
Nasionale Raadgewende Konferensie kom twee maal elke vyf jaar byeen en word
saamgestel uit afgevaardigdes van die Rade, ander Hoofstuk 9-instellings en die
Regering.
Verdeeldheid
in Afrikanergeledere kan vergroot word deur huidige spanning rondom die FAK se
vermeende planne om hom as Kultuurraad by die Kommissie aan te meld.
Die
vraag is wat die stand van Afrikanersolidariteit gaan wees as instellings met
‘n tradisionele Nasionale Party etiket spoedig na die totstandkoming van die
Kommissie - en met die uitsluiting van Afrikanerinstellings met ‘n
anti-Nasionale Party verlede – by die Kommissie om erkenning gaan aanklop.
5.2
Gemeenskapsrade/gemeenskapsaksies
5.2.1
Piet Liebenberg meen dat die huidige situasie vir prosesdenke, eerder as
struktuurdenke, vra.
Die
konsep van gemeenskapsrade het ontwikkel uit die nood wat op plaaslike
regeringsvlak ontstaan het weens agterstallige bedrae geld wat aan plaaslike
owerhede geskuld is.
Die
doelwitte van hierdie rade is soos volg:
§
Om as waghond vir die betrokke
gemeenskappe op te tree
§
Om hulp te verleen aan derde vlak
owerhede
§
Om as plaasvervangende plaaslike
owerhede op te tree indien amptelike strukture in duie stort
§
Om volkskulturele belange te
verteenwoordig
Hierdie
gemeenskapsrade is ‘n inisiatief om gemeenskappe op plaaslike vlak te
bemagtig. Gemeenskappe kan self besluit of hulle dit van dorp/distriksvlak wil
afwentel tot op straat-en blokvlak.
Binne
‘n geografiese gemeenskapstruktuur is daar ook plek vir ‘n volkseie
gemeenskapstruktuur, wat meer kan doen as om bloot verval op derde owerheidsvlak
te stuit. So ‘n raad kan portefeuljes skep vir verskillende behoeftes.
Hierdie
rade vorm ‘n legitieme basis om ‘n nasionale netwerk van soortgelyke
strukture te skep vir ‘n Afrikanerraad. Dit moet van onder na bo geskied,
anders is dit soos ‘n Titanic met
‘n bobou en sonder ‘n romp wat kan dryf. Leiers moet op plaaslike vlak
verantwoordelikheid neem en opkoppel na bo in ‘n nasionale liggaam. Dit is
soos die Boeredemokrasie gewerk het voordat die Britse Westminster-model, wat in
sy wese konflikterend van aard is, geïmplementeer is.
5.3
Proses en strukture van ‘n Verteenwoordigende Afrikanerraad
5.3.1
Volgens Chris Jordaan het die Afrikaner in so ‘n mate vermoderniseer
dat hy nie meer dink nie. Dit is omdat hy vir die eerste keer in ‘n situasie
is waar hy oor geen politieke, ekonomiese, maatskaplike of strukturele mag meer
beskik nie. Dus is daar teruggeval op die 1980 denke van gehoorsaamheid aan
staatstrukture en verloëning van volksbelang.
Chris
Jordaan skets die profiel van die oorgangs-Afrikaner post-1994:
v
Gefrustreerd en ontnugterd
v
Het geen vertroue in die nuwe
bedeling
v
Bevryde denke
v
Kan nie meer sy vaardighede benut
nie
v
Dink strategies
v
In diens van sy eie gemeenskap
v
Entrepreneur-Afrikaner
v
Jonger generasie
v
Skep eie stelsel
v
Baseer sy benadering op inligting
en kundigheid
v
Apolities
v
Ontwikkel eie benadering
v
Gebruik sy omgewing om
entrepreneurskap te bevorder
v
Vertrou nie die politieke proses
nie
v
Aanvaar nie noodwendig die
regering se mag nie
Die
nuwe leiers sal uit hierdie generasie voortspruit. Die ou wêreld is verby. Om
nou met 1980 denke ‘n Afrikanerraad op die been te bring, is so goed soos om
jouself in die voet te skiet.
Ons
beweeg toenemend in ‘n rigting van staatloosheid waar die individu himself
bemagtig. Kultuuretnisiteit word sterker as taalgemeenskappe. Op die Internet
kan die individu vir hom ‘n basis skep. Sy belange in die mark is vir hom van
groter belang as enigiets anders. Dit is belangrik om ‘n duidelike begrip van
die bedreiging te vorm. Die elemente wat ‘n bedreiging bepaal is die
intensiteit daarvan, die spesifieke identiteit (m.a.w. waarop dit gerig is), die
plek en tydskaal waarop dit gefokus is (bv die huidige onderwys probleme) en die
moontlikheid dat dit kan gebeur, asook die impak en gevolge op die langtermyn.
Die
doel van die Afrikanerraad moet wees om selfbeskikking op elke terrein asook
selfbemagtiging te bereik. Die voortbestaan en selfverwesenliking van die
Afrikaner is hier ter sprake en daarvoor benodig mens ‘n gesagstruktuur.
Watter
terreine moet bestryk word?
v
Bemagtiging van die Afrikanerwil
om voort te gaan in Suid-Afrika
v
Volksekonomie
v
Volksveiligheid
v
Kerngebiede: waar Afrikaners
demografies-geografies teenwoordig is en oor die vermoë beskik om veiligheid,
ekonomie en etno-kulturele gemeenskappe te laat ontwikkel
Hierdie
selfbemagtiging vereis bepaalde
posisionering:
·
Die Afrikanerraad moet
buite-statutêr wees (nie deur die regering betaal word nie)
·
Die Raad moet buite-parlementêr
wees (moet binne homself kan besluite neem en ook binne die kerngebiede
selfbemagtiging hê sodat optrede vanaf gemeenskapsvlak tot op federale vlak
moontlik is)
Wat
betref die legitimiteit van die Raad, moet daar ‘n fokus op Afrikanerbelange
wees. Ons kan nie meer 42 miljoen mense saamneem nie. Die Raad moet in
Afrikanergeledere aanvaar word: dit moet ‘n verkose liggaam wees met
verteenwoordiging van gemeenskapsrade. Indien ons internasionale erkenning as
‘n minderheidsgroep wil geniet, moet
die Raad verkose en verteenwoordigend wees.
Dit
kan net werk indien:
·
Die Raad beleid ontwikkel
·
Daar strategiese beplanning op
elke kerngebied ontwikkel word (onderwys, taal, ekonomie..) wat vanaf die
hoogste vlak tot op gemeenskapsraadvlak toegepas kan word
·
Afrikanerpolitiek – en nie
nasionale politiek – hier bedryf word
·
Selfbemagtiging van die Afrikaner
as toekomsbestuur self bestuur word. Gemeenskapsrade moet opgebou word tot
gebiedsrade binne die kerngebiede
Die
woord konfederaal (Konfederale
Afrikanerforum) behoort gebruik te word omdat dit wyer is as die grense wat deur
die owerhede getrek word. So kan Afrikaners in die buiteland ook betrek word.
As
ons nou die fondament reglê en die Afrikaner laat fokus op sy eie voortbestaan,
sal ons ‘n kans hê om suksesvol te wees. As ons hierdie bus verpas, gaan
ander mense ons toekoms vir ons reël.
5.4
Rol van die FAK as sameroeper van
‘n Verteenwoordigende Afrikanerraad
5.4.1
Dan Roodt skets in die afwesigheid van FAK-verteenwoordigers die
agtergrond. Op 1 Junie 2002 het Afrikaanse kultuurvereniginge in Bloemfontein
bymekaargekom om ‘n Verteenwoordigende Afrikanerraad te skep. Daar is besluit
dat die tyd daarvoor nog nie ryp was nie.
Ingevolge
Artikel 185 van die grondwet benoem Thabo Mbeki op 24 September 2003 self die 15
lede van die kommissie wat sal omsien na godsdienstige, kulturele en taalkundige
belange van minderhede. Die Afrikaanse verteenwoordiger sal uiteraard ‘n
persoon wees wat die president se eie sienings oor etnisiteit (“the evil of
tribalism in Africa”) onderskryf. Elke gemeenskap gaan dan sy eie raad stig.
Volgens Hennie de Wet beplan die FAK om hulle op 25 September as kultuurraad by
die 185-kommissie te laat registreer.
In
plaas van om tans die leemte op grondvlak te vul en beleid te formuleer, beskryf
die FAK hulleself as ‘n blote netwerkmeganisme.
‘n
Volksregister behoort opgestel te word met die oog op ‘n uiteindelike
verkiesing van ‘n Verteenwoordigende Afrikanerraad.
5.5
Algemene bespreking oor die Verteenwoordigende Afrikanerraad
5.5.1
Piet Kotze vind die rol van die FAK bedenklik en spreek die gedagte uit
dat die Afrikanervolk oor die vermoë beskik om van voor te begin en weer die
magtigste volk in Afrika te word.
5.5.2
Chris Wagner toon aan dat die Afrikaners ‘n amorfe gemeenskap is. Hy
verwys na die parameters in die Volksbelydenis
en voorneme dokument van die Volksekretariaat.
5.5.3
Jan Groenewald meen dat die Konfederale Afrikanerforum die FAK behoort in
te lig dat hulle nie as ‘n legitieme verteenwoordigende liggaam beskou word
nie en nie eensydig samewerking kan voorskryf nie. Die loodskomitee van die
Forum behoort so wyd moontlik te konsulteer met almal binne die
Afrikanergemeenskap.
5.5.4
Willie Spies maan dat hierdie gespreksforum ook nie ‘n verkose liggaam
is nie. Daar moet gewaak word teen die feit dat die Forum dalk nie ‘n
alternatief vir 25 September gaan kan bied nie. Indien die Forum nie self die
massas kan mobiliseer nie, kan hulle nie ander van ‘n gebrek aan legitimiteit
beskuldig nie. Die Forum moet alles in die stryd werp om ander ook te betrek.
5.5.5
Cassie Aucamp meen indien die Forum wil voorgee dat hulle die
Verteenwoordigende Afrikanerraad vorm as outentieke verteenwoordigers van die
Afrikaners dit ‘n verkeerde begin is. Ander organisasies moet in die proses
saamgeneem word.
5.5.6
Volgens Chris Jordaan het Thabo Mbeki opgemerk het dat, indien ‘n
Verteenwoordigende Afrikanerraad deur minstens 35 000 Afrikaners gesteun word,
dit deur die regering erken sal word as outentieke verteenwoordiging van die
gemeenskap.
5.5.7
Ockie van Schalkwyk meen dat legitimiteitsvraagstukke op ‘n later
tydstip aangespreek kan word.
5.5.8
Ernie Fabel sê die Forum moet stappe identifiseer vir die vestiging van
‘n Verteenwoordigende Afrikanerraad. Die eerste stap behoort te wees om soveel
instansies moontlik bymekaar te kry.
5.5.9
Louis la Grange raak die uitverkiesingskwessie aan.
5.5.10
Resolusie:
Dat
enige Raad wat deur die kommissie as die outentieke verteenwoordigers van die
Afrikanervolk erken word slegs as legitiem deur ons erken en aanvaar sal word as
so ‘n Raad deur ‘n behoorlik verkose proses vanaf grondvlak voorafgegaan is.
Amendement:
laat die prosesmatigheid uit en vervang met “n Raad wat eensydig op ons
afgedwing word, nie aanvaar sal word nie.” (Johann: kyk asb na presiese
bewoording).
6.
Oprigting van ‘n menseregtekomitee
6.1
Dan Roodt verwys na die Carte Blanche-insetsel op 29 Junie oor
plaasmoorde. Hy verduidelik die rol van Gregory Stanton van Genocide Watch, wat
volksmoorde wêreldwyd monitor. Volgens Stanton bevind Suid-Afrikaanse boere
hulleself reeds in die vyfde fase (polarisering) van die agt stappe in ‘n
volksmoordproses.
6.2
Dan Roodt meen dat alle haatmisdade en etniese aanvalle teen Afrikaners
sistematies gedokumenteer en onder die aandag van die internasionale gemeenskap
gebring moet word, deur middel van die VN se Internasionale Menseregtekomitee in
Genève. Hopelik sal dit tot internasionale druk op die regering lei om in te
gryp.
6.3
Philip du Toit merk op dat verskille tussen Afrikaners wel oorbrug kan
word. As voorbeeld word genoem dat verteenwoordigers van Agri SA, TLU en LWO hul
verskille bygelê het en nou saam onderhandel met die minister van landbou-en
grondsake oor die kwessie van minimumlone vir plaasarbeiders. Georganiseerde
landbou stel die voorbeeld van wat bereik kan word.
Artikel
12 van die VN-menseregtekomitee se grondwet stipuleer die volgende:
Niemand
sal onderworpe wees aan arbitrêre inmenging, ten opsigte van sy privaatheid,
familie, woning of korrespondensie nie, of aan aanvalle op sy eer en reputasie
nie. Elkeen het die reg op beskerming deur die wet teen sulke inmenging of
aanvalle.
Die Menseregtekomitee in Genève het nog geen klagtes van menseregteskendings na 1994 uit Suid-Afrika ontvang nie. ‘n Komitee moet gestig en klagtes internasionaal geregistreer word. Dit is lewensnoodsaaklik vir ons land en ons mense.
6.4
Chris Jordaan merk op dat sowat 30 000 Blankes reeds die afgelope tien
jaar vermoor is. Die situasie in Suid-Afrika moet binne die konteks van Afrika
gesien word.
6.5
Chris Wagner vra of die gebrek aan klagtes by die Internasionale
Menseregtekomitee beide plaasmoorde en ander gevalle van haatmisdade insluit.
6.6
Sebastiaan Biehl toon aan dat daar wel reeds ‘n klagte ingedien is,
maar dat die Menseregtekomitee in Genève dit nie geregistreer het nie.
6.7
Egbert Bosman wys op die drie verskillende groeperinge onder Afrikaners,
stel voor dat ‘n elektroniese koerant geskep word om die Afrikaanse saak te
ondersteun en vra vir ‘n ondersoek na regeringsrassisme.
6.8
Chris Landman merk op dat ‘n menseregtekultuur by Afrikaners geskep
moet word.
6.9
Jan Groenewald stel voor dat Dan Roodt die sameroeper van ‘n
Konfederale Afrikanerforum subkomitee oor menseregteskendings teen Afrikaners
moet wees en dat Philip du Toit ook op die komitee moet dien.
6.10
Die volgende persone word genomineer om op die Forum se menseregtekomitee
te dien:
Dan
Roodt
Philip
du Toit
Theuns
Oosthuizen
Piet
Kotze
Riaan
Genis
6.11
Resolusie:
Ons,
individue en verteenwoordigers van Afrikaanse organisasies wat vandag hier
vergader is as die Konfederale Afrikanerforum, vestig die wêreld se aandag
daarop dat ‘n volksmoord besig is om in Suid-Afrika plaas te vind waar veral
landelike Afrikaners aangeval, gemartel en vermoor word op grond van hul ras,
taal en etniese afkoms. 1500 Boere het reeds omgekom in hierdie tweede
volksmoord wat binne ‘n eeu op Afrikaners uitgevoer word. Volgens dr Gregory
Stanton van Genocide Watch het die tweede volksmoord teen Boere reeds fase 5,
naamlik polarisering, bereik en word ons volksgenote reeds gefolter en
tereggestel as verontmenslikte voorwerpe van geweld.
Die
vergadering bedank die joernalis Susan Puren en die Carte Blanche-span van M-Net
vir hul onverskrokke blootstelling van hierdie skokkende feite tydens ‘n
televisie-uitsending verlede Sondagaand en vra dat die ware feite aangaande die
tweede volksmoord internasionaal bekend gemaak word deur alle
menseregte-aktiviste en -organisasies. Ons spreek ons steun uit vir Malcolm Wren,
die Britse aktivis wat van 27 Julie tot 7 Augustus ‘n staptog deur die suide
van Engeland organiseer om aandag te vestig op die volksmoord in Suid-Afrika, en
vra dat plaaslike aktiviste, menseregte-en landbou-organisasies op 27 Julie
landwyd soortgelyke aksies sal onderneem, dat kerke verootmoedigingsdienste sal
hou vir die duisende Boere en hul werkers wat reeds vermoor of beseer is, en dat
elke Afrikaner voortdurend in woord en daad sal protesteer teen hierdie
onhoudbare etniese suiwering.
Ons
verwerp insgelyks etniese reiniging deur naamsveranderings soos dit onlangs in
daardie terme aangekondig is deur die ANC-bewind.
7.
Afrikaans in die Onderwys
7.1 Leendert van Oostrum wys daarop dat onderwys die belangrikste manier is om kultuur van een generasie na die volgende oor te dra.
Hy
verwys na talle beleidsuitsprake van die ANC oor onderwys.
Daarna
bespreek hy K2005 aan die hand van voorbeelde uit ‘n handleiding, Op
jou eie bene, lewensoriëntering vir graad agt, gepubliseer deur Via Africa,
om aan te toon op watter verdraaide wyse inligting aan kinders oorgedra word.
Die opstellers van die handleiding het tien waardes uit die grondwet geneem wat
die hele onderwysstelsel rig. Dit is suiwer gelykheidswaardes wat gebruik word.
7.2
Cornelius van Rensburg opper probleme by UP ten opsigte van dosente wat
nie in Afrikaans wil klasgee nie. Bestuur doen ook nie veel aan die klagtes nie.
Hy wil weet hoe die Verteenwoordigende Afrikanerraad sulke probleme sal hanteer.
7.3
Volgens Chris Jordaan is die enigste advies wat tans gegee kan word om
druk in sulke situasies vol te hou. Daar is geen beleid nie en dit is ‘n
wesenlike probleem.
7.4
Johann Wingard verwys na die
vergadering van 31 Mei waar daar genoem is dat ‘n Afrikanergrondwet opgestel
moet word. Binne hierdie konteks kan beleid dan geformuleer word.
7.5
Maryke Visagé verduidelik dat K2005 breë riglyne voorskryf. Daar is nog
steeds ruimte vir handboekskrywers om albei kante van ‘n saak te stel.
Handboeke moet egter gekeur word voordat dit deur die department van onderwys of
skole aangekoop word. Daar is tans ‘n behoefte aan mense wat bereid is om
handboeke vir die Afrikaanse gemeenskap te skryf.
7.6
Philip du Toit meen klagtes behoort deur die Konfederale Afrikanerforum
aanhangig gemaak te word sodat individue nie in die proses ontbloot word nie. Hy
noem die voorbeeld van hoe klagtes oor Engelse klasse met sukses by UP se
mediese fakulteit aangespreek is en Afrikaanse geneeshere in Pretoria druk op
farmaseutiese maatskappye uitgeoefen het om medisyne aanwysings in beide Engels
en Afrikaans te druk.
7.7
Johann Wingard herinner daaraan dat die Konfederale Afrikanerforum ‘n
gespreksforum – en nie ‘n organisasie – is nie.
7.8
Liesl Göttert lig die vergadering in dat van die 2400 Afrikaanse skole
in Suid-Afrika in 1994 daar vandag slegs 309 oor is. Tuisonderrig het gedurende
dieselfde periode met 80% toegeneem.
7.9
Leendert van Oostrum merk op dat daar al op menige byeenkoms gevra is dat
mense geskikte boeke, wat goedgekeur is vir gebruik in skole, moet bring vir
resensiedoeleindes. Geen terugvoer is egter ontvang nie.
Selfs wanneer behoorlike handleidings gebruik word, is kinders steeds
onderworpe aan staatsbeheerde eksamens in graad nege en twaalf en toenemend in
graad drie en ses. Eksamens is eensydig.
7.10
Dan Roodt bevestig dat Suid-Afrika tans deur ‘n stadige revolusie gaan.
Daar is nie ‘n kultuur van aktivisme nie (voorbeeld van belangeloosheid op die
UP-kampus). Afrikaners sal self beheer van hulle onderwysinstellings moet
oorneem. Die Konfederale Afrikanerforum behoort ‘n subkomitee van onderwys aan
te wys om sake te koördineer. Die voorsitter besluit dat hierdie item by ‘n
later vergadering hanteer sal word, aangesien dit tans skoolvakansie is.
Skoolhoofde en ander belanghebbendes sal na so ‘n vergadering uitgenooi word.
8.
Grondonteiening
8.1
Lourie Bosman skets die wetlike raamwerk vir grondonteiening:
v
Restitusiewet
v
Huurarbeiderwet
v
Verblyfsekerheidswet
Die
restitusiewet (gewysig in 1999) is gebaseer op die meriete van die eisaansoek:
Ø
Reg/gebruiksreg op grond na 1913
Ø
Verval van reg op grond weens
rassewetgewing
Ø
Verlies van reg op grond sonder
toekenning van vergoeding
Die
wysings aan die wet, waarvan daar tans sprake is, gee breë magte aan die
minister van landbou- en grondsake om grond te onteien sonder dat ‘n
geleentheid aan die eienaar gegun word om die hof te nader oor die vereistes
gestel in die restitusiewet.
Daar
is reeds 36 488 grondeise afgehandel uit ‘n totaal van 79 000 aansoeke. Die
jongste voorgestelde wetswysigings beoog uiteindelik om hierdie oorblywende grys
aansoeke (sonder meriete) ook afgehandel te kry. Die proses om die wetlikheid
van eise te bewys, kan nou vermy word, want ingevolge die nuwe wysigings het
‘n persoon, op wie ‘n onteieningsbevel deur die minister bedien word, nie
meer ‘n belang by daardie eis nie. Hy kan nou slegs die vergoedingsaspek
betwis.
Hierdie
wysigings is nie in die openbare belang nie. 30% van produktiewe landbougrond is
deur die regering geteiken vir onteiening. ‘n Daling in produksie en ‘n
styging in die prys van landbouprodukte is onvermydelik.
Ingevolge
die nuwe wetgewing kan die minister nou ook grond onteien vir “ander
grondhervormingsdoeleindes.”
Hierdie
wetswysigings raak die hele ekonomie en beleggings in alle sektore.
‘n
Beroep word op alle belanghebbende groepe gedoen om die wet teen te staan.
8.2
Johann Wingard wil weet wat die regering verhoed om die ZANU-PF pad te
loop wat grondonteiening betref en of daar wigte en teenwigte is. Volgens Lourie
Bosman is al die mag in die minister se hande. Die regering het mondelings gesê
dat hulle die nuwe wetgewing net sal gebruik as “a measure of last resort”,
maar dit is nie skriftelik so verwoord in die voorgestelde wetsontwerp nie.
8.3
Volgens Cassie Aucamp is die nuwe voorgestelde wetgewing gebaseer op die
“gewillige koper, onwillige verkoper” beginsel. Hy maak verder gewag van
gesprekke wat Agri Noordwes onlangs met die minister van landbou-en grondsake
gehad het. Dit gaan hier nie net oor die uitstaande grondeise nie, maar ook oor
hervorming om die 87% vs 13% grondbesit situasie om te keer.
8.4
Chris Wagner wil weet of die wetsontwerp reeds gepubliseer is. Volgens
Lourie Bosman wil die regering die wysigings tydens die parlementêre sitting
van September deurvoer met die oog op die 2005 verkiesing.
8.5
Pol Doussy vra wat geword het van die 1994 verkiesingsbelofte dat
eiendomsreg gerespekteer sal word.
8.6
Chris Jordaan antwoord deur te sê dat artikel 29 oor die beskerming van
eiendom ‘n relatiewe beginsel is wat deur die regering van die dag opgehef kan
word. Daar is eintlik niks wat gedoen kan word nie.
8.7
Sebastiaan Biehl wys daarop dat daar genoeg staatsgrond is wat uitgedeel
kan word aan kleinboere en vra hoe die regering gevolglik die nuwe wetgewing
motiveer. Volgens Lourie Bosman is die motivering polities van aard, want
grondhervorming word as deel van regstellende aksie gesien.
8.8
Ockie van Schalkwyk merk op dat die voorgestelde grondhervorming nie
strook met Thabo Mbeki se waarskuwings teen die “evil of tribalism” nie,
aangesien grond nou aan stamme teruggegee word.
8.9
Dries Bruwer verduidelik dat slegs 11% grond in Suid-Afrika vir
landboudoeleindes aangewend kan word. Hiervan is net 4% goeie kwaliteit
landbougrond. Daar is drie tipes grond in Suid-Afrika: staatsgrond, privaatgrond
en grond wat aan stamme behoort. Blanke boere behoort hulle kundigheid aan
tradisionele leiers aan te bied om die agteruitgang van hierdie grond te stop.
8.10
Dan Roodt voeg by dat boere verkieslik nie hulle eie kapitaal op sulke
ondernemings behoort te waag nie. Hulle moet as konsultante optree met Wêreldbank
finansiering. Hy wys daarop dat Thabo Mbeki twee weke gelede in ANC
Today verwys het na grondbesitpatrone wat gebaseer is op koloniale
onteiening en apartheid. Sy regering gaan die situasie regstel. Hy het verder
gesê dat die grond behoort aan die mense wat dit bewerk, met ander woorde die
arbeidersklas. Gekoördineerde optrede van Afrikanerkant is noodsaaklik.
8.11
Ernie Fabel wys op die drakoniese aard van die voorgestelde wetgewing en
die feit dat die regering deur middel van ‘n meerderheidstem enigiets kan
regkry.
8.12
Neville Warrington verwys na die klem wat die Afrika-unie op “vrede en
veiligheid” plaas en die feit dat hulp verleen kan word deur ander Afrikalande
indien daar ‘n burgeroorlog in Suid-Afrika uitbreek. Die teenwoordigheid van
die SA vredesmag in die DRK plaas ‘n morele verpligting op Afrika om in
Suid-Afrika te kom help as dit nodig sou wees.
8.13
Resolusie:
Dat
die Forum die voorgestelde wetgewing van grondonteiening sonder die nodige
wetsprosesse vertolk as ‘n berekende stap om ‘n Zimbabwe situasie in
Suid-Afrika aan die gang te sit. Die Forum is van mening dat daar geen wigte en
teenwigte in die wetgewing bestaan nie en gevolglik dat dit as ‘n onregmatige
instrument in die hande van politici gebruik gaan word om ondersteuning by die
stembus te verwerf.
8.14
Philip du Toit stel voor dat ‘n hele paar regstegniese veranderinge aan
bogenoemde bewoording aangebring word. Hy sal voorstelle per e-pos aanstuur.
8.15
Dan Roodt verwys na die moeilike pad vorentoe. Die Afrikaners het
internasionale bondgenote nodig en moet veral met die VSA, as die enigste
oorblywende supermoondheid, kommunikeer. Hy poog tans om ‘n onderhoud met
Walter Kansteiner, Amerikaanse onder-sekretaris belas met Afrikasake, tydens sy
besoek aan Suid-Afrika te organiseer. Hy wil graag die volgende memorandum, wat
ook aan die pers versprei sal word, aan die Amerikaanse afvaardiging oorhandig:
8.16
Resolusie:
Ons,
individue en verteenwoordigers van Afrikaanse organisasies wat vandag hier
vergader is as Konfederale Afrikanerforum, verwelkom President George Bush en sy
afvaardiging in Suid-Afrika en spreek ons teenkanting uit teen ongasvrye en
vyandige betogings wat bedoel is om verhoudinge tussen Suid-Afrika en Amerika te
vertroebel.
As
Afrikaners wat insgelyks ‘n nuwe staat met ‘n Protestantse etos opgerig het
buite Europa waar ons vandaan kom, voel ons ‘n besondere band met Amerika en
die waardes van demokrasie, vryheid, republikanisme, die regstaat,
vryemarkstelsel en geloofsvryheid wat daardie land verteenwoordig.
Ons
ondersteun die Amerikaanse standpunt oor Zimbabwe soos uiteengesit deur mnr
Colin Powell ten volle en doen hiermee ‘n beroep op beide die Amerikaanse en
Suid-Afrikaanse regerings om insgelyks druk op Zimbabwe te plaas om terug te
keer na demokrasie, vrye verkiesings, respek vir eiendomsreg en ‘n einde te
maak aan anti-blanke rassisme en grondroof.
8.17
Philip du Toit vra dat die Amerikaanse afvaardiging ook oor die aanhef
van die nuwe voorgestelde grondhervormingwetgewing ingelig word. Hy lees daaruit
voor:
“To
amend the Restitution of Land Rights Act 1994 so as to empower the minister of
land affairs with or without the authority of an order of court to purchase,
acquire in any other manner or expropriate land, a portion of land or a right in
land for the purposes of the restoration or award of such land, portion of land
or right in land to a claimant or for any other land reform purpose and to
provide for matters connected herewith.”
8.18 Japie Stone stel voor dat ‘n sin bygevoeg word in die memorandum oor Afrikaners wat nes die Amerikaners vir hulle vryheid geveg het.
8.19
Willem Rabie meen Christenskap moet in die memorandum voorop gestel word
en dat die woord Christelik ingesluit behoort te word.
8.20
Liesl Göttert deel die vergadering mee dat George Bush ‘n konsultant
genaamd Sean Cleary aangestel het om Thabo Mbeki se toesprake te analiseer en
dat daar gevind is dat die kern van sy uitsprake behels dat Afrika-identiteit
geherannekseer moet word.
9.
Reddingsdaadfonds en Afrikanerarmoede
9.1
Volgens Dan Roodt sal Dirk Mostert by ‘n volgende vergadering ‘n
produk verduidelik wat sal behels dat Afrikaners hulle spaargeld na ‘n
spesifieke banktak kanaliseer en dat die winsmarge aangewend word vir ‘n
reddingsdaadfonds.
‘n
Subkomitee behoort aangestel te word om te kyk na werkskepping vir jongmense ten
einde te keer dat hulle die land verlaat.
9.2
Andries Lombaard wys op die groot opvoedingstaak wat voorlê ten opsigte
van agtergeblewe Afrikaners.
Ons
moet self verantwoordelikheid neem vir ons ekonomie en ook begin dink hoe ons
met ons saketransaksies volksgenote kan help.
9.3
Liesl Göttert hou die beginsels van die Help ons kinders-stigting aan
die vergadering voor.
9.4
Resolusie:
Die
Konfederale Afrikanerforum spreek sy steun uit vir die beginsels van die Help
ons kinders-stigting en doen ‘n beroep op persone en instansies om die
werksaamhede van die stigting te ondersteun.
9.5
Chris Wagner meen dat die Forum ‘n proses van selfbemagtiging is wat
verwelkom moet word.
9.6
Volgens Jan Groenewald moet suksesvolle entrepreneurs hulle vaardighede
met opkomende entrepreneurs deel en oplei. ‘n Subkomitee is hiervoor nodig.
9.7
Philip du Toit bedank die Forum vir die inisiatief van vandag se
vergadering.
9.8
Dan Roodt bedank Lydia van Eeden vir haar reëlings.
10.
Reëlings vir volgende vergaderings
10.1
Aanwesiges word gevra vir vrywillige donasies sodat die koste van die
huur van die Ou Raadsaal gedek kan word. Die volgende byeenkomste sal op 2
Augustus, 6 September en 4 Oktober plaasvind.
10.2
Johann Wingard doen ‘n beroep op al die aanwesiges om volgende keer ten
minste een nuwe persoon na die vergadering saam te bring.
10.3
Die vergadering word afgesluit met die sing van Oranje-blanje-blou.
*********