Swart Afrika
vrees blanke welvaart
Dis vreemd dat daar sedert 1994
klokslag verwys word na "Blanke vrese" en hoe dit besweer
moet word onder die nuwe bedeling en hoe die Blanke minderheid
"vreesloos" in die groter meerderheid opgeneem moet word.
"Blanke vrees" is 'n mite
wat verpopulariseer was deur Liberale politici en hul
joernalis-lakeie. Die Blanke is so gebombardeer met die dwaling dan
hulle iets moet vrees, dat die werklike vrees in Afrika totaal
misgekyk word - naamlik Swart Afrika se vrees. En dit is 'n
onafhanklike Blanke staat in Afrika.
Wanneer die koue realiteit van
onafhanklike Swart-Afrika se mislukking gedisekteer word soos deur
Martin Meredith in sy boek "Africa: Fifty Years since
Independence", kan mens vir die eerste keer 'n vinger daarop
le.
Sedert die begin van Afrika se
onafhanklikheidswording met Die Goudkus (Ghana) in die laat 50's,
het die een onafhanklikheidstragedie op die volgende gevolg. Dit was
slegs Blanke Suid-Afrika wat enigsens op hierdie kontinent van
hopeloosheid iets noemenswaardig kon vermag. Daarom dat Suid-Afrika
een jaar na "demokrasie" wereldbyeenkomste kon aanbied -
dit wat onafhanklike Swart Afrika sedert die 50's nog nooit kon doen
nie.
Nou is die vraag: Kan Afrika en
Suid-Afrika in besonder, dit bekostig om 'n Blanke Buurman ('n
onafhanklike Volkstaat) te kan hê wat vanaf die grond 'n bestel kan
opbou wat nie deur pre-historiese dogma en rewolusionere retoriek,
maar eerder deur gesonde sosoio-ekonomiese beleid bestuur word.
Nee, die vernedering is ondenkbaar!
Die ANC en sy mede-narre wil nie
die Afrikaner en ander Blankes onder sy vleuels hou terwille van
nasie-eenheid nie. Nee, dis 'n geval van hou hom ekonomies gevange,
sodat hy nie die geleentheid kan kry om onafhanklik innoverend te
kan dink en optree nie.
Die ANC weet baie goed dat hy (tot
eie toedoen) dekades agter die die "ou regime" is en dit
op ALLE gebiede van regering en diensverskaffing. Dit is 'n Afrika-tendens
en die hele wêreld weet dit.
Swart Afrika vrees Blanke welvaart
in sy agterplaas. Dit is 'n vrees wat hulle nooit sal afskud en hul
leierskap snags laat wakker le.
Die ander (belangriker) vraag is:
Wil die Blanke sy onafhanklikheid opeis? Want hy kan. Dit is sy reg
en daar is grondgebied wat wettig aan hom behoort (verwys die
inleiding van die VN se grondwet en so ook histories bewese feite).
Die Blanke moenie hom in hierdie punt in tyd vasstaar teen dit wat
die ANC wil of nie wil nie. Wanneer dit kom by Blanke selfbeskikking
is die ANC soos 'n grootbek boelie. Hy probeer die ander party
bangpraat, terwyl sy eie broek bewe.
Indien die Palestyne op
onafhanklikheid kan aandring - soos deur die ANC geondersteun - dan
kan die Blanke in Suidelike Afrika ook. Die vraag is - Wil ons. Die
Swartman in Afrika gaan dit ten alle koste teenstaan, want hy vrees
'n onafhanklike Blanke buurman meer as die Satan en al sy trawante
saam.
Hopelose Afrikaansprekende politici
soos FW de Klerk, Pik Botha en Roelf Meyer het in die pers tydig en
ontydig vertel hoe onhaalbaar 'n Blanke staat is. Die leuen is
soveel keer verkoop, dat die oningeligte Blanke dit later geglo het.
Nooit is die geleentheid gegun aan die teenparty om sy saak te stel
nie, want die (oorlede) NP het toe nog NASPERS beheer (miskien
steeds?)
Feit bly staan. Die Swarte vrees
die Blanke in Afrika meer as wat hulle self besef en wel om sy
etiek, lojaliteit en pligsbesef. Dit is die rede waarom ons op
strepe vermoor word. Die keuse lê by die Blanke - neem nou jou
onafhanklikheid of word net nog 'n inskrywing in die SAPS se
misdaadregisters.
De Hond
boontoe
