nuus!

sluit aan by praag!

donasies

roodt-geskrifte aanlyn

afrikanerforum

boekwinkel 

chronologie

menings

rubrieke

opstelle

resensies

poësie

satire

mediaverklarings

aksies

skrywers

abba

skakels

briewe

uit-BEELD

uit-RAPPORT

out-STAR

KRYT

tuis

               argief 1

                                                                                       argief 2

                 praagbesprekingslys op yahoogroups.com

                       word deel van die gesprek!  sluit aan by praag se gespreksgroep!  stuur 'n leë epos aan praag-subscribe@yahoogroups.com

We have been fortunate in the South African case in that we have had no serious experience of violent social conflict, but perhaps what we might describe as a cold rather than a hot war, conducted by those who are unwilling to accept the end of white minority rule.

Dis interessante woorde, hierdie. 'n Koue (burger)oorlog. Dis met ander woorde nie net 'n klomp ontevrede, ekstremistiese bittereinders wat nou en dan kla nie, nee, dis 'n oorlog, 'n veel meer wydverspreide, feller en meer intense stryd tussen volke, die analoog van die ware Jakob in die 1950's en 1960's wat hom in 2005 in SA uitwoed. In die 1950's was dit volk teen volk, Rus teen Yank. As Mbeki gelyk het, dan is hierdie oorlog ook volk teen volk: Afrikaners en hul alliante teen Xhosas en hulle meelopers. Omdat die strydende partye 'n stuk land deel en teoreties lede van die politieke eenheid Suid-Afrika is, is dit per definisie 'n (koue) burgeroorlog.

'n Burgeroorlog ontstaan wanneer verskillende groepe meeding vir hulpbronne of rykdom (Liberië, Soedan), of waar een groep nie die heerskappy van 'n ander aanvaar nie (Sri Lanka, Bosnië, Palestina). SA se stryd is bietjie van beide - SEB en RA is fronte in die stryd om hulpbronne, en die Afrikaner aanvaar nie Xhosa/Indiërheerskappy nie.

As Mbeki se persepsie is dat daar 'n koue burgeroorlog in SA bestaan, dan wonder ek of hy aanvaar of selfs vrees dat blankes 'n legitieme grief het, nes die Vlaminge, Tamil Tigers, Bosniërs of die swart Soedanese mag hê, en dat hy intens en ongemaklik bewus is van die enorme hekel wat blankes aan die ANC en sy beleidsrigtings het.

Hoe het die Russe en Amerikaners hul koue oorlog gevoer? Daar was kennelik gewelddadige derdeparty-oorloë soos Angola met die Russe aan een party se kant en die CIA aan die ander party se kant, maar dit het bykans nooit burgers van die VSA of Rusland se lewens bedreig nie. Die ware oorlog was eerder meestal gevoer deur ongewelddadige middele: propaganda, simboliek en ideologie. Dit het bestaan uit gemeenskaplike tandewysery, byvoorbeeld parades op die Rooiplein in Moskou, studentebetogings, die ruimtewedloop ensovoorts. To Gagarin die eerste man geword het wat die ruimte in is, het die Sowjetunie 'n klinkende oorwinning in die Koue Oorlog behaal, sonder dat enige iemand dood is.

As mens aanvaar dat 'n koue oorlog grootliks op ideologiese- en propagandagronde gevoer word, is dit geldig om te sê dat forums soos PRAAG se poslys, Litnet of briewe aan die pers, die KAF, die AR en verset teen naamsveranderinge as fronte of gevegsterreine in SA se koue burgeroorlog gesien kan word.

Wat my hoop gee vir 'n vreedsame oorwinning wat lei tot Afrikanerselfbeskikking, is dat die einde van die Koue Oorlog in Europa relatief ongewelddadig was. Wat in 1989 gebeur het, is dat die ekonomiese agteruitgang bevolkings genoop het om op te staan en te sê het genoeg is genoeg. Die Berlynmuur kon nie bly staan teen 'n hele volk nie. Natuurlik is die Afrikaner se stryd nog net in sy kinderskoene. Ons kort ons eie Reagan wat sterk genoeg is om Gorbachev aan te vat, en ons eie mense is erg verdeeld.

Ons sal geduldig moet wees en wag dat die tyd ryp is; wanneer die ANC net so verswak is soos Oos-Europa en die Sowjet-Unie was in 1989. Dis al klaar besig om te gebeur: die ANC se onvermoë om te bestuur en regeer haal hom reeds in, as jy kyk na munisipaliteite in ANC-vestings soos die Ooskaap. Verder maak die ANC se beleidsrigtings oor arbeid, SEB en RA SA die heel ongewildste bestemming vir buitelandse investering van alle ontwikkelende lande. Dit het enorme implikasies in terme van werkloosheid en swak ekonomiese groei.

Ek sou persoonlik dink die breekpunt gaan kom wanneer al die oorblywende blankes uit regeringsposte etnies gereinig is, met die gepaardgaande verlies aan kundigheid, die disintegrasie van diensverskaffing op plaaslike- en sentrale regeringsvlak en gevolglike sosiale chaos. Bostaande gaan vererger word deur groeiende werkloosheid. Dis wanneer die arm swart bevolking gaan rebelleer teen die "fat cats" binne die ANC, want jy kan 'n bevolking net so lank met beloftes kalmeer. Daardie dag sal SA se 1989 wees, en die Afrikaner se oomblik om die koue burgeroorlog te wen.

Anton Barnard