chronologie

 menings

 opstelle

 poësie

 satire

 aksies

 skrywers

 abba

 skakels

 briewe

 uit-BEELD

 uit-RAPPORT

 tuis

 

Die Grondkwessie van 1876 in Namibië

“Ik Riet Taaibosch Massouw Massouw. Ik staat in de skoenen van den groot Kaptein. Ik zeg een woord. Daar is een woord tot mij dat gijlieden in de Revier lager getrek heeft. Is dit vrede of is dit oorlog?

Riet Taaibosch Massouw Massouw Kapteijn!

 

________________________________________________________________________

 

Gibeon, 9 Jan. 1876

“Lieve Boeren. Ik heb gehoord dat gij wilt inkomen met oorlog om dit land te nemen. Is dit waar of niet? Als dat niet waar is zeg ik ook niets. Maar als dat waar is zeg ik ulieden draait om. Haast U. Ik wil U in mij land niet hebbe. Ik wil geen gemeenschap met U houden. Ik wil mij land niet door U laat verderven. Nog eenmaal zeg ik tot U draait om gij Boeren.

Ik zal niet veele woorden tot U zeggen. Hopende dat tog alles wel gaat en naar vrede gemaakt word.

Ik ben,

Klein Kibo Witbooi, Kaptein van Gibeon, Opvolger van mijn Ou Vader die overleden is.”

________________________________________________________________________

 

Gibeon, 9 Jan. 1876

“Mijn lieve vriend Jan Afrikaner.

Ek schrijf U deze paar regelen U een iets bekend te maak wat ik gehoord heb. Ik heb gehoord dat de Boeren daar boven willen inkomen in ons land en wil met oorlog komen, niet met vrede. Broeder ik zal dat ding niet toelaten. Zoo heb ik de Boeren een harte brief gegeven dat hij haastiglik moet omdraai als hij met een kwade hart komt. Zoo moet U hem ook een degelijk harte brief geven dat hij in vrede omdraai van de plek waar hij is.

Ik groet U hartelik,

Uw broeder Kapteijn

Klein Kibo Witbooi.”

 

 

“Aan de Boeren wat op Rietfontein zijn.

Ja, wij hebben gehoord dat gijlieden op pad zijn met uwe trekken om land en plaatsen te zoeken.

Hoor nu. Dit schrijven wij uit namen van alle opperhoofden van Damaraland met hunne  onder kapteijns en volken en ook uit naam van alle kapteijns van Namaqualand met hun volk. Wel Gij Boeren welke land zoekt gij? Hier is geen land voor U om te koopen of te ruilen of te nemen. Wij hebben ons land zelf noodig. Zoo moet Ulieden zoodra U deze brief krijgen moet Ulieden opbreken en haastiglik, ja haastiglik en nogmaals haastiglik trug trug trug naar uwen eigen land waarvan gijlieden gekomen zijt.

Wij hebben gehoord dat drie van Uw paarderuiters bij de werf van Kaptein Andries Lammert geweest is om land te zoek en dat hij U lieden niet wou toelaten verder te gaan. En dit keuren wij sterk goed.

Wij van Rietfontein: Wie heeft U recht gegeven op ons grond te woon?

Als gij niet wil hooren na dit geschrijf en het komt slaags met ulieden dan mogt U zelf toezien.

Kapteijn Schamus

En Andries Lammert,

En oulieden Saul Stephana

En Die van Barman.”

 

 

 “Ik Grootman Frederick Flermuis van Ganze. Die eenwoord-zegger. Hij van Ganze. Aan die voorman van die Boere paarderuiters die bij Reki is. Ik heb gehoord dat gij groot woorden uitblaast onder de zon. Dageliks doet gij dit omdat er geen tegenpartij is die U aanhoort. Weet dan vriend dat ik ook op een rijpaard zit dat ik ook die roer draagt. En niemand kan hier in dit veld die groot woord praat en die spog paard rij dan ik alleen. Wilt gij dat zeggen waar ik dit kan aanhooren? Hoor, ik kom U ingemoet met mij paarderuiters en gij zult toezien.

 Grootman Frederick Flermuis van Ganze.”

 

 

 

Die Oorlams verlaat die Kaap aan die einde van die 18de eeu en gaan vestig hulle by hulle Khoekhoe stamgenote, die Namas, in die huidige Namibië. Hulle taal is Kaaps-Hollands of Afrikaans. Hulle het ryperde en gewere. Die naam Oorlams het hulle waarskynlik gekry van die Indonesiese woord orang lama (datang) wat beteken “iemand wat geruime tyd in die Ooste gewees het en die land, die mense en hul gebruike ken”, maar wat die plaaslike betekenis gekry het van “mense wat hulle aangepas het by die beskawing en wat slim en uitgeslape is”. Aanvanlik is hulle oorhoops met die Namas, maar in 1835 verenig  Jonker Afrikaner die Oorlams en die Namas in ‘n politieke alliansie. In 1842 sluit Ovaherero groepe aan by die alliansie en vir byna 20 jaar beheer hulle die grootste deel van suidelike en sentraal Namibië. Hernude onderlinge struwelinge word uiteindelik opgelos in 1858 en jare later, aan die begin van die 20ste eeu, veg die Oorlams onder aanvoering van Hendrik Witbooi saam met die Namas teen die Duitse troepe.

Reeds in 1854 is daar ‘n gerug dat die Boere hulle wil vestig in die Swakopgebied. (Die gebied is in die tyd bewoon deur die Namagroep, die Topnaars.) In 1867 is daar ‘n verdere gerug dat Boere uit die distrik Marico op pad is na Namibië. In 1874 skryf  Maharero, opperhoof van die Herero’s, aan die Kaapse goewerneur ‘n brief waarin hy hom vra om deur sy amptenare immigrasie te belet. In 1875 skryf Jan Jonker aan Maharero ‘n brief waarin hy sę dat dat die groepe moet saamstaan en verenig teen die Boere. Vroeg in 1876 stuur die Kaapse regering vir W. C. Palgrave as spesiale kommissaris met die opdrag dat hy moet voorkom dat die Boere ‘n vaste nedersetting daar stig.

Op 6 Januarie 1876 verlaat Gert Alberts se trek uit die Transvaal, Ghanzi in die huidige Botswana  en bereik mettertyd Rietfontein. Die Oorlams kom dit te hore en stuur briewe aan die klein groepie trekboere. Alberts stuur ‘n deputasie na hoofman Andries Lambert (Lammert) van die Oorlams by Gobabis met die versoek om tydelik Rietfontein aan hom af te staan. Op 17 April 1876 skryf Andries Lambert ‘n brief aan Alberts waarin hy hom die reg gee om daar te bly. Hy stuur ook ‘n brief aan die goewerneur in die Kaap om te verduidelik waarom hy die besluit geneem het. Maar in Maharero se oë het Lambert nie vrye beskikkingsreg gehad nie en hy stuur ‘n dreigbrief aan hom en beveel dat Alberts moet wegtrek. Alberts, wat nie bewus was van die teenstrydige eiendomsaansprake nie, hoor hiervan en tree in verbinding met Mahahero om hom die versekering te gee dat hy nie grond wil koop nie en vra verlof om tydelik daar te bly.

Die verlof is uiteindelik toegestaan en hulle bly daar tot 1878. Die trek van Gert Alberts het later verenig met ander trekke wat gesamentlik  bekend geraak het as die Dorslandtrekkers en tydelik by Rustplaats in die Kaokoveld gaan bly het voordat hulle uiteindelik hul in Humpata in Angola gevestig het.

Bronne:

Maho, J F: Few people, many togues. The languages of Namibia. Gamsberg Macmillan Uitgewers (Edms) Bpk. Windhoek. (1998)

Marais, Eugčne N.: Versamelde werke, Onder redaksie van Leon Rousseau, J L van Schaik (Edms) Bpk.,Pretoria. (1984)

Strydom, C J Scheepers: Afrikaners in die vreemde. Tafelberg Uitgewers Bpk. Kaapstad. (1976)

Van der Merwe,J H ,ed.: National atlas of South West Africa (Namibia), University of Stellenbosch. Cape Town. (1983)

 


Boontoe