Die aankondiging deur die
Hoof-GEK (Grondeisekommissaris), mnr. Tozi Gwanya, dat plase van
blanke boere van Maartmaand af onteien gaan word, mag die vonk in
die kruitvat wees wat Suid-Afrika op dieselfde pad gaan plaas as
Zimbabwe, die Ivoorkus en ander Afrikalande wat deur etniese konflik
geteister word.
Die onteienings druis geheel
en al in teen die sogenaamde demokratiese grondwet waarin
privaatbesit erken word. Dit maak ook 'n bespotting van die
sogenaamde "wonderwerkooreenkoms" van 1994 omdat dit 'n
duidelike aanval op Afrikanerteenwoordigheid in die landbou en op
plase verteenwoordig.
Swart Suid-Afrikaners besit
of beheer reeds 50% van die land se landbougrond as die
semi-woestyngebied van die Karoo uitgesluit word. Met die
hoeveelheid staatsfondse tot die ANK (Afro-Nasionale Kongres) se
beskikking, sou sodanige swart landbougrond in die voormalige
tuislande en elders in 'n lushof omskep kon word. Desnieteenstaande
verkies mnr. Gwanya om spesifiek die produktiewe plase wat in blanke
en veral in Afrikanerhande verkeer, te onteien. Die vele ongelukkige
verhale van "grondhervorming" wat tot dusver in die media
ter sprake gekom het, dui op 'n enkele uitkoms vir grondeiening: 'n
daling in voedselproduksie en die risiko van hongersnood in die
land.
Mnr. Tim du Plessis van
Rapport en ander leef in 'n gekkeparadys as hulle dink dat alle
voedsel na Suid-Afrika toe ingevoer sal kan word. Gegewe ons hawens
wat reeds onder kwaai druk vanweë stakings, swak bestuur en gebrek
aan kapasiteit verkeer, is dit nie 'n uitgemaakte saak dat voedsel
op 'n groot skaal ingevoer kan word selfs al is die buitelandse
valute beskikbaar nie.
Mnr. Gwanya se verklaring
moet daarom gesien word as 'n uiters radikale wending in ANK-beleid
en 'n finale afstanddoening van enige versoening tussen Afrikaners
en die Xhosa-oorheersde ANK.
Ons doen 'n beroep op alle
Afrikaanse organisasies om hul onvoorwaardelike steun aan ons boere
en hul reg op grondbesit toe te sê.
In die eerste instansie sal
grondonteiening in die Grondwethof getoets moet word. Indien die
Grondwethof die staat gelyk gee en beslis dat arbitrêre
grondonteiening à la Zimbabwe toelaatbaar is, sal dit 'n duidelike
teken wees dat Suid-Afrika nou volledig verafrikaniseer is en dat
ons standaarde van regspleging tot op die vlak van Zimbabwe s'n
gedaal het.
Grondonteiening soos mnr.
Gwanya dit beoog sal noodwendig tot binnelandse konflik lei omdat
boere met geweld van hul eiendom verwyder sal moet word. Stedelike
Afrikaners sal hulle gereed moet maak om hul plattelandse familie en
volksgenote te ondersteun in die moeilike tyd wat voorlê, al is dit
net om onderdak te bied aan mense wat oornag haweloos en werkloos
gaan wees omdat hulle hul enigste bates en produksiemiddele deur die
staat ontneem is.
Dit is ook duidelik dat
hierdie radikale stap deur die ANK op die hoogste vlak gesteun word,
want president Thabo Mbeki het uitdruklik in sy onlangse toespraak
verklaar dat daar met die "gewillige koper-gewillige
verkoper"-beginsel weggedoen gaan word. Hiermee het Mbeki ook
sy hand gewys en is hy besig om tot die offensief oor te gaan sover
dit die eeue-oue teenwoordigheid van Afrikaners op plase oral in die
land betref.
Gewone Afrikaners, ook in
stede, sal hulle gereed moet maak vir alle gebeurlikhede want die
rasse- en etniese polarisering wat mnr. Gwanya se grondroofprogram
gaan veroorsaak, sal gewis ook na stedelike gebiede oorspoel, soos
die Zimbabwiese presedent reeds aangetoon het.
Antropoloë en politieke
wetenskaplikes sal kennis neem van die simboliese aard van hierdie
handeling deur die ANK. Net soos elders in Afrika is daar geen
rasionele ekonomiese of selfs politieke logika ter sprake nie; dit
gaan egter om die diepgesetelde minderwaardigheidsgevoel van die
Afrikaan wat oorkom moet word. Die onlangse mislukkings van swart
boerderye voed hierdie minderwaardigheidsgevoel en verhoog die haat
en nyd teenoor suksesvolle blanke en Afrikanerboere. Soos in
Zimbabwe kan die Afrikaan se minderwaardigheidsgevoel slegs oorkom
word deur wraak op en 'n simboliese vernedering van blankes, ongeag
die ekonomiese of politieke gevolge.
Afrikaners sal 'n fout maak
indien hulle deur 'n hoë aandelebeurs en die aanskyn van tydelike
welvaart in die land mislei word om die fundamentele problematiek
van Afrika en sy simboliese behoefte aan magsvertoon deur blanke
vernedering mis te kyk.
Sedert 1960 was daar een
"grondhervorming" op die ander wat oral op ons kontinent
plaasgevind het en vandag ontvang die meeste state voedselhulp van
die Weste en van die VN. Gaan dit binnekort ook Suid-Afrika se
voorland wees?