Die ANC-regering het reeds
sy voorneme om die Suid-Afrikaanse regbank op 'n rassegrondslag te
"transformeer" duidelik gemaak. (Sien die rubriek
deur Piet Kotzé elders op dié werf.) Die Hlope-verslag en algemene
bewerings van "rassisme" deur blanke regters en advokate
gaan die grond verskaf vir 'n hele revolusie in ons regspraak.
Sedert
1994, en selfs daarvoor, is ons getrakteer op wat mens die
"konstitusionele fallasie" sou kon noem. Dit is naamlik
die gedagte dat 'n stuk papier, bekend as die grondwet, 'n volk of
'n taalgemeenskap se regte en toekoms kan verseker, selfs al beskik
daardie volk oor geen politieke mag, getalle, grondgebied of invloed
nie.
Diegene wat
steeds daarvan droom dat die Afrikaanse taal, onderwys en selfs ons
fisieke voortbestaan verseker sal word deur 'n beroep op abstrakte
regte wat in die grondwet vevat is, word elke dag ontnugter deur
gebeure op kampusse, in skole en in die alledaagse lewe waar
Afrikaners naakte oorheersing in al sy vorme ervaar.
Sodra
die totale regbank "getransformeer" is, gaan nie net die
grondwet nie, maar ook die reg self, deur swart Engelssprekende
regters geïnterpreteer word met toenemende Afrikanisering van die
gewoontereg.
Die
manier waarop die grondwet reeds tien jaar lank geminag word sover
dit die veeltaligheidsklousules aanbetref, verskaf 'n voorsmakie van
wat gaan kom.
'n
Ander kommerwekkende ontwikkeling is die voortslepende Wouter
Basson-sage. Basson is in die Appèlhof vrygespreek en dus moes sy
saak reeds ten einde geloop het. Die grondwetlike hof word tans
gebruik in 'n poging om die hele voorafgaande regsproses nietig te
verklaar op grond daarvan dat regter Hartzenberg as blanke Afrikaner
"bevooroordeeld" sou gewees het. Ons sien duidelik hoe
regspraak in Suid-Afrika toenemend deur 'n etniese en rassebril
bekyk word.
Die
belang van die Basson-saak vir die regering is duidelik: aanvanklik
is daar geglo dat Basson se saak in 'n soort Stalinistiese
skouverhoor omskep kan word om vir altyd die vorige
Afrikanerregering met bewerings van Nazisme en volksmoord te
verguis. So 'n propaganda-oorwinning sou oorheersing oor Afrikaners
vir die volgende honderd jaar verseker omdat die "Nazi's"
enige politieke aansprake sou verbeur het. Ongelukkig het dit vir
die staat anders verloop en moes daar in ANC-kringe groot
teleurstelling geheers het.
Indien
Basson heraangekla word, gaan die grondwetlike hof, wat veronderstel
is om oor die onafhanklikheid van die regbank te waak, effektiewelik
daardie onafhanklikheid afskaf. Howe sal toenemend ondergeskik staan
aan die ANC se politieke oogmerke van rassetransformasie en
geïnstitusionaliseerde diskriminasie teen blankes in die algemeen
en Afrikaners in besonder.
Daar
bestaan weinig Afrikalande suid van die Sahara, indien enige, waar
die regbank werklik onafhanklik van die uitvoerende gesag is. Gegewe
die sterk Westerse tradisie van regspleging in Suid-Afrika wat tot
onlangs geheers het, sodat howe selfs in die sogenaamde
apartheidstyd gebruik is om staatsmag aan bande te lê en
individuele regte te beskerm, was Suid-Afrika tot dusver die
uitsondering op die reël.
Die
skrif is egter aan die muur vir ons regbank. So ook vir die
"konstitusionele fallasie" waarmee soveel mense oor die
afgelope tien jaar gesus is.