Limeriek vir stemdag 14 April 2004

Daar is net een party

Al is hy nie vir my

Sy naam is Aa-en-see

Hy vang al die stemvee

 

Elke bees het sy ras

So die uitslag gaan niemand verras

Dit maak ons almal verlig

Want is politiek nie vervelig

Of só sê ons koerante

Een en almal ANC-sikofante

 

Die arme Boertjies trek ammelee

Aan die korste end en nou weer

Hulle het die plaas weggegee

Aan die manne van die Aa-en-see

 

Nou wonder almal wat gaan gebeur

In die toekoms waaroor almal seur

En al voel jy ook moedeloos en verleë

Onthou daar is nog altyd Australië

 

Dan Roodt

KONGRES OOR POST-MODERNISME

7-9 April 1988

In die hotel op Umhlanga Rocks pak
ek en my vrou na die lang kombi-rit
uit in 'n kamer met enkelbeddens.

Om die swembad word vurig oor vanjaar
se Hertzogprys bespiegel. 'n Glas breek.
Op dubbelbeddens lê nuwe paartjies.

Ons hoor drie dae lank referate.
Kyk Blue Velvet. Taal is nie neutraal nie.
Van Wyk Louw selfs feministies, sê Britz.

Daar word herskryf en gedekonstrueer.
"Nothing is anywhere ever simply
present or absent," volgens Derrida.

Joan lag. Degenaar luister tot nanag
na antwoorde op sy talle vrae.
Vrydagaand se seekosbraai reën grys uit.

Koos: "Die dominee verklaar God 'n teks!"
Ek sê vir Wilhelm ek hoop ons twee
gesels Hierna weer by 'n tafeltjie.

Saterdag laat stap ek vir oulaas op
die strand. Ons pak in, betaal en vertrek.
Hoogwater spoel oor die teks in die sand.


Johann Lodewyk Marais

Boontoe

Die "Grand Colours" Boesmans1 agter "Grand By’scope2" oorkant Presidentstraat. Een ou boerehuis, verdeel. Vanuit die venster swart Somalies3 met wit kofias4. "Salaam maleykom5" laat hom veby kom. Jou "non-white6" jou tussen-in. Vuil water grys toornael. Een tep7 vir almal water wat lek. Voor die deur bloed, dooie mans jonk nog en half kaal op groen en geel gras. Rooi polishstoep wit duiwe wat roep. Swart kole vuur vaal rook beige8 oë. Masala madressa9 boerka10,water slams11 vetkoek en jam. Stryk kam12 en vaseline sondagskool ribbons pienk, geel of blou soos die hemel pas by die bloemer13. Volle Evangelie biduur en doopseël. Koeksisters en coconut jou ma se gat jou pa se pa gedood met ‘n butterfly14 deur kinders wat hom ken want hulle’s nou 'Panga men'15. Siesie Kouma16 vloek agter. Siesie suster bly by die boere17. Ons sien haar nooit maar altyd blou-lig polisie rooilig ambulanse ie-a ie-a een van die twee of blou oog en coke diklip en chocolates voedvrou en haarlemensies18 babas wat huil. Jou susters kry broers en die tep7 lek aanhoudend wit water op swart grond agter Grand Byscope2. Onderkant Sen-Suzie2 en Tamatievlei net voor Paravlei annerkant Varkejaart in Kliptown gedurende charter19 dae ons was ook daar. Ever ready batteries en pêrefien kersvet tokkelosies met die helm gebôre, waar Rabia20 met ‘n modderkop ‘n bok dooddans en wit hoeners keel afsny om bloed innie sand te bêre. Speel ons blikkie-blikkie en denne. Terwyl An Lala Baberton21 wegsteek as sy die sirens hoor. Ou timas22 stuur ons vir spirits by Pam-pam Dan kry hulle liquor flames, die China verkoop ook half white en twê gwise vir vyftien sents. Ons ruik die mawowo23 as ons die swart roet weggooi Maandagoggend. Kiwi jou skoene trek aan jou groen rok, klim oor die water spring oor die modder pasop die bloed. Vinnig af in die paadjie deur bruin geroeste hekke wit kryt op swartbord rooi jam op bruin brood ken jy jou naam? Dus hoe jy hier uitkom of hoe jy hier omkom swart kind met tiekie se hare, pond se goudgeel ribbons en groot beige-bruin oë ken jy jou naam? Debra Meyer

Dr. Debra Meyer is 'n dosent in Chemie by RAU.

Verduidelikings bynaam vir kleurlinge of mense van gemengde agtergrond rolprentteater swart Moslems (aanname, omdat hulle swart en Moslem is, dus van Somalië afkomstig) hoofbedekking vir Moslemmans Moslembegroeting term vir alle nie-blankes kraan effek van rook van koolstowe op die oë van township inwoners opleiding vir moslem kinders moslem hoofbedekking vir vroue bynaam vir Moslems met verwysing na die belangrikheid van H2O in hul godsdiens. ysterkam gebruik deur swart/kleurling-vroue om hul hare (glad) reguit te maak vroueonderklere soort byl met twee lemme naam van ‘n bende buurvrou bediende wat inwoon by blanke werkgewers medisyne wat gebruik word vir pasgebôre babas Freedom Charter tradisionele Sjangaanritueel tuisgemaakte drank ou mans oorblyfsels van tuisgemaakte drank

Boontoe

Indringer 

Uit die nagmerries wat my besoek
teel drie in 'n vertroude stal:
'n stil, maar dreigende teenwoordigheid
langs die spieëlkas in die hoek;
die naderende eindeksamen; bodemlose val.

In die strak tradisie van die rillerdroom
word die vrees net vaag omlyn,
gesinspeel wat jy reeds vermoed
sodat uit 'n oermoeras van mos en stoom
die diepste monsters kan verskyn.

Maar vannag het 'n brutaler skool
'n neo-realistiese tendens begin:
'n indringer, in felharde detail uitgebeeld
met tekkies, klapmusoë en pistool
om die misdaadvrese te ontgin.

Peter Louw

Boontoe

Boontoe

 

Olga Kirsch (1924-1997) In Jiddisj blykbaar geen woord of begrip vir teleurstelling, verydeling, verspeel. Desondanks moes jy in 'n vreemde taal 'n tweede, ongenaakbare ballingskap binnegaan. 'n Digter kan nooit haar erfenis verloën: "By die riviere van Babel, daar het ons gesit, ook geween en aan Sion gedink..." Met jou verse oor die diaspora, vervolging die verdriet van jou mense naam gegee. Hoeveel woorde is daar vir pyn? Eensaamheid, illusie, verdriet, angs, kommer... Dié kon jy opvang, stulp en bowenal vertaal in hunkerende, ylende melodieë. Joan Hambidge

Boontoe

 

Brief aan Johann de Lange Onthou jy, vriend hoe besete die proses eens met ons was? Hoe ons verse kon afsteel: die maan hang suurlemoenskyf oor 'n cocktail (jy); 'n metafoor roer soos 'n swart slang (ek). In daardie landskap eers geskryf en toe beleef: verliese, pyn deurgemaak (Oh the poetry is in the pity) tot die nuwe dood: die dood van woorde. Hoe lyk die lykwaak van die digkuns? Begin dit by die voete (soos 'n digter beweer?) Of verlaat dit jou soos 'n slegte belegging? Of is dit 'n ongeneeslike diagnose? Die uitspraak dat jy jou demone ken? Miskien leef ons ons eie oordeel af, die geheul met die dryfsand van die dood. Vanoggend - in 'n ander landskap - wag ek geduldig vir 'n ander afspraak: Iewers wag 'n vers in die klopslag van my keel. Joan Hambidge

 

Boontoe

Uterus

Bloedrooi kinder-ballon,
wat volgens die ou Grieke,
ronddryf op die strome van my lyf.
Jy is die knus wolmussie
wat warm langs my blaas-oppie lê
in die stomende spelonk
van my bedermde onderlyf.
'n Vuisgroot krimpvarkie
wat die wereld ingesluk het.
Hier in my onderstewe dra ek
'n mobiele 24-uur laboratorium
waar die lewe ontkiem kan word.

Jy is die onbewuste teiken
in falliese speletjies wat 'n eggo is
van 'n ammonia-gepantserde
weermag blinde spermpies besig om
hul enigste doel in die lewe te vervul:
om hul kosbare pakkie DNA af te lewer.
Miniskule ruimte-vaarder op my maan-eier.
Sy 10 sekondes roem het gekom.
Kortstondige vergoeding vir die
Kamikazi-vlieeniers wat 'n wrede
dood in 'n see van suur sterf.
Die man hygend op die krik van
sy Y-kromosoom.

Die ritmiese getye van vroue-lywe,
berei maan-liks die bed voor
vir die wonder-werking van
fetale sel-vermenigvuldiging.
In die weelderige, tong-pienk sel
word die gesponne wand
weer en weer uitgerafel;
en met pyn, (onrein), uitgestond.
Die ontruiming moet gebeur,
sodat die soogdier se nat kokon
van voor gespin kan word.

Barbaarse baarmoeder
van vliesige vaandels,
jy is die kosbare vloek van die vrou.
Sy dra haar voortplantings-plig
teenoor haar spesie soos
'n stywe korset om die kurwes
van haar x-kromosoom.

I H Strydom

Boontoe

Niemandsland melankolie

Die goue gode van genade
het ons soos Absalom verlaat
hangend aan 'n boskasie vrese
verstrengel in die takke van wanhoop.
Die kristallisering van lewe
sonder die bloedsomloop van liefde.
Die onafwendbare ontknoping
van bitterheid en chemikalieë.

Die lang skaduwees van ellende
val soos vlermuise oor die
benoude landskap.  Woestyn-rose
stort 'n laste druppel dou.
Voor die finale aandklok van die son.

Die patetiese gekletter van kraaie
verduister in die rammelende
skemer van die aankomende ramp.
Die glorie van die koggelmander
kom tot 'n einde - sy rots verkluim
en sy hart krimp.

Hier in die niemandsland van
oorrompelde tyd gaan die skobbejakke
vanaand makietie hou.  My
hondsdol hart, hul lekkerny.

I H Strydom

Boontoe

Argeologie

In die grotte van my liefde
lê die geknaagde beendere van my voorsate,
onder die gedrup van glansende stalagtiete.
Die pynsende vlermuis van my hart
sidder in die donker hoeke van vrees,
vlerke omhelsend soos 'n kombers
teen die genadelose koue van ons intimiteit.
Die ewigdurende marteling
van sypelende onsekerheid verweer
die wande van vertroue
en groei die kwesbare kristalle
van bitterheid.

I H Strydom

Boontoe

N1 Suid

Die klam hand van heimweë
osmsluit my hart soos ek
dieper beweeg in die
vloeiende metaal van die
Vrystaatse landskap.
Grys-groen koppies lê uitgestrek
op die horison soos slapende
pre-historiese monsters.
Die lug is nog 'n gebleikte
winter-lap.
Wag-'n-bietjie bosse leun,
fluweel-groen moesies teen
die rante; in die pers
frons van 'n skaduwee.
Kubistiese rotse bieg hul
antieke geometrie.
Die teer-pad rol sy grys tapyt
van die ewigheid voor my uit.
'n Windpomp staan stoer en
lang-nek wag oor die horison.
Beeste, roesbruin sproete
op die veld.

Later word die son verteer deur
'n oorspoeling kokende lawa.
Die dag blaas haar laaste
asem uit.
Dan trek Venus haar aandrok aan,
en hunker na die afgetrokke
pêrel van die maan.

I H Strydom

Boontoe