Nuwe rugbyreëls en -etiket vir die gebruik van hotelkamers, badkamers, toilette en ander geriewe

TOEVOEGING 57 BY DIE 400-BLADSYHANDLEIDING OOR DIE RASSETRANSFORMASIE VAN S.A. RUGBY

Onderstaande is ‘n vertaling van die Engelse weergawe wat wetlike gesag het, soos onderteken deur die Minister van Sport en opgestel deur mnr. Rina Oberholseer, Besturende Gek van SARFOE (die Suid-Afrikaanse Rugby-Foeter-Op-Unie).

Inleiding

Dit het vandeesweek aan die lig gekom dat die bestaande Handleiding oor die Rassetransformasie van S.A. Rugby, wat aan alle skole en klubs versprei is, nie deur die Springbokrugbyspan gebruik word nie. Elke rugbyspelende persoon sal hom- of haarself binne 48 uur vertroud maak met die inhoud van ons Rugbybybel oor rassetransformasie, en enigiemand wat nie genoemde reëls oor rassetransformasie van buite kan opsê nie, sal onmiddellik met ‘n fatwa getref word deur myself, Rina Oberholseer, asook die geagte Minister, koerante in die Nazionale Persstal en dosyne LP’s van die ANC en DA. So ‘n persoon sal uiteraard nooit weer mag rugby speel nie. Wees dus gewaarsku!

Die onderstaande toevoeging 57 oor die gebruik van hotelkamers, badkamers, toilette en ander geriewe moet as ‘n integrale deel van die Handleiding oor die Rassetransformasie van S.A. Rugby beskou word, en dit is dus ewe seer verpligtend vir enige rugbyspelende persoon om dit uit haar of sy kop te leer in die belang van nie-rassige, nie-seksistiese rugby in Suid-Afrika.

Toevoeging 57 tot die Handleiding vir die Rassetransformasie van S.A. Rugby

NUWE REËLS EN ETIKET VIR DIE GEBRUIK VAN HOTELKAMERS, BADKAMERS, TOILETTE EN ANDER GERIEWE

Reël 1: rassegroep

Elke rugbyspeler moet bekend wees met sy eie rassegroep. Indien enige onsekerheid bestaan, behoort ‘n DNS-toets onverwyld by die spandokter aangevra te word. Geen rugbyspeler sal toegelaat word om in ‘n hotel, koshuis, rondawel, privaatwoning, karavaan of enige ander vorm van verblyf tuis te gaan sonder dat hy vooraf vasgestel het tot watter rassegroep hy of sy behoort nie.

Reël 2: Deel van geriewe

Geen twee rugbyspelers van dieselfde rassegroep sal toegelaat word om dieselfde kamer, woonstel, rondawel, karavaan, ens., te deel nie, mits daar bo alle redelike twyfel vasgestel is dat geen gekleurde speler beskikbaar is om geriewe te deel nie.

Reël 3: Deel van ablusiegeriewe

Elke speler sal, in die belang van spanbou en rassetransformasie, dieselfde toilet, stort, bad, jacuzzi, borrelbad, handdoek, koekie seep, toiletrol, tandeborsel, tandepasta, tandevlos, rugborsel, loefa, handeroom, voetpoeier, hangkas, ens., gebruik.

Reël 4: Verpligting om gekleurde spelers wakker te maak

Elke blanke rugbyspeler verkeer onder ‘n onherroepelike verpligting om gekleurde spelers wakker te maak. Enige afwyking van hierdie reël sal beskou word as ‘n daad van rassisme en sal onderhewig wees aan ‘n fatwa van SARFOE.

Reël 5: Sodra u wakkerword

Sodra u wakkerword, gaan onmiddellik na of die gekleurde speler in u kamer self reeds wakker is. Indien wel, slaak ‘n sug van verligting, want besef dat u so pas ‘n delikate situasie met die gepaardgaande bedreiging van ‘n fatwa wat soos Damokles se swaard bokant u kop hang, vrygespring het.

Indien die gekleurde speler steeds balke saag, moontlik so hard dat u weens sy heelnag se gesnork nie eens mag kamerverlaat het nie, hoewel die badkamer slegs enkele treë van u bed af is, laat hom eers rustig slaap tot op die gegewe tyd.

Reël 6: Hoe om ‘n gekleurde speler wakker te maak

Op die gegewe tyd, en indien dit ‘n kamer met ‘n dubbelbed is (sien hieropvolgende reël 7), wat u uiteraard móét deel, leun liggies en nonchalant oor, maak keelskoon en sê:

“My ou spanmaat, oppiestaan...”

Indien die verhouding tussen u en die mede-rugbyspelende persoon van so ‘n aard is, en nieteenstaande die feit dat u so pas ‘n dubbelbed gedeel het, dat u u nie van sulke familiêre taal kan bedien nie, probeer gerus:

“Uhm, nommer 7, tyd om te gaan skrum.”

Reël 7: Om vertroud te raak met die kamer

Sodra u by die hotel ingeboek is, raak vertroud met die kamer. Die posisie van die toilet, stort, rangskikking van die bed of beddens, bedkassies, spieëls, ens., mag in u geval loopbaanbepalend wees. Moet dus nie hierdie belangrike aspek van S.A. Rugby ligtelik opneem nie.

Indien daar twee enkelbeddens is, mag die gekleurde speler kies in watter bed hy wil slaap. Indien dit ‘n dubbelbed is, mag die gekleurde speler weereens kies aan watter kant van die bed hy wil slaap. Enige speler wat weier om ‘n dubbelbed met ‘n ander speler te deel, veral as hy self ‘n nie-gekleurde speler is, sal onmiddellik met ‘n fatwa gestraf word.

Reël 8: In die stort

Indien ‘n speler fluit-fluit op pad stort toe is, maar skielik bewus raak van die geluid van water wat sou aandui dat sy medespeler reeds die stort beset, moet hy nie die fout maak om daar en dan in sy spore om te draai, te maak of hy skielik die inhoud van sy sportsak wou nagaan of dergelike foefie nie.

Nee, die regte ding om te doen is om doelgerig aan te hou stap in die rigting van die stort, sonder seremonie van u klere ontslae te raak en ongeërg maar op ‘n beleefde toon te vra:

“Ou grote, ek hoop nie jy gee om nie.”

Waarop u ‘n antwoord kan verwag in die trant van:

“Nee, natuurlik nie. Dis mos die reël.”

Waarop u, in die geval van ‘n stortgordyn, die gordyn sal wegtrek, of alternatiewelik waar ‘n deursigtige of minder deursigtige stortdeur aanwesig sou wees, dit sou oopmaak, om saam met u medespeler onder die water in te skuif.

Waar spelers saam stort, sal reël 3 hierbo streng van toepassing wees.

Moenie vergeet om ná afloop met dieselfde handdoek af te droog nie. Die gebruik van ‘n gemeenskaplike tandeborsel kom in aanmerking vir bonuspunte en selfs swak spelers sal die span haal indien hulle konsekwent aandring om hul medespelers se tandeborsels en kamme te gebruik.

Reël 9: Aan tafel

Die apartheidsideologie het bepaal dat mens rugby speel om te wen, die beker huis toe te bring en dergelike onsinnighede. SARFOE het reeds afgekondig dat die hoofdoel van rugby nie meer is om ‘n ander span - wat boonop van ‘n vriendelike Engelssprekende land is waarvandaan ons leerplanne vir ons skole of hoogs besoldigde konsultante mag invoer – op die veld te klop nie. Nee, die hoofdoel van nie-rassige, nie-seksistiese rugby is gelukkige samesyn tussen spelers van verskillende menslike rasse. Hou dit in gedagte oral waar u kom, en dan sal u geen faux pas begaan nie.

Dit spreek vanself dat gewone tafelmaniere moet wyk voor die belangriker beginsel waarmee ons almal reeds vertroud is, en wat heet, “geriewe moet gedeel word”. Moet dus nie aarsel om, indien spanlede om ‘n tafel versamel is vir ontbyt of aandete, en u sien ‘n medespanlid wat weglê aan sy pap en vleis, sy vurk te gryp en hom u vurk aan te bied nie.

En moenie dat dit daarby bly nie. Deel vurke, messe, lepels, borde, servette. Eet oor en weer uit mekaar se borde, en glimlag breed vir ingeval ‘n lid van die media dalk ‘n foto sou neem. U is besig om vir die hele land, van Messina tot Kaapstad, ‘n voorbeeld te stel. As die speler langs u klaar geëet het, gryp sy bord en lek dit demonstratief uit, met lang hale van bo na onder terwyl u die bord stil voor u hou. Sodanige optrede toon ware spangees, en sal weereens in aanmerking kom vir bonuspunte.

Reël 10: Gedrag voor die kameras waar ‘n beker gewen word

In die onwaarskynlike geval waar die Springbokspan enige wedstryd sou wen, en terwyl ons in gedagte hou dat Springbokrugby nie meer die apartheidsideologie van wen eerbiedig nie, maar nou die strewe na nasiebou en samesyn versinnebeeld, mag geen blanke speler alleen die beker in ontvangs neem nie, al sou hy die kaptein wees.

Indien geen gekleurde speler op daardie oomblik op of naby die veld sou wees nie, miskien vanweë beserings, sit u met ‘n probleem wat SARFOE nie noodwendig vir u gaan oplos nie. Soos hulle sê, ‘n Boer maak ‘n plan, en dit sou nie ongehoord wees vir ‘n klein oponthoud om aangekondig te word terwyl ‘n blanke speler vinnig kleedkamer toe verkas om ‘n blikkie skoenpolitier wat vir daardie doeleinde, maar ook om sy stewels blink te hou, in sy sportsak saamgedra word ten einde in noodgevalle homself te transformeer tot ‘n tydelik gekleurde speler nie.

Tydelik gekleurde spelers behoort baie breed te glimlag en die beker op en af te skud, bokant hul kop te hou, en hul algemene gedrag behoort aan dié van ‘n sirkussjimpansee te herinner wat lus is vir ‘n piesang van sy temmer.

Vrolikheid bou spangees.

Onder normale omstandighede, en ongeag of die gekleurde speler eg is of nie, sou dit paslik wees vir die spelers om mekaar tydens bekeroorhandigings of terwyl hulle van die veld afstap, te omhels en te betas, dog nie so dat dit nie op die TV-nuus om sewe-uur vertoon mag word nie. Diskrete tongsoene voor die kameras soos dié tussen Britney Spears en Madonna by die onlangse MTV-toekennings, is toelaatbaar en mag die indruk van gelukkige samesyn verhoog.

Reël 11: Deel van bierglase

Ná afloop van enige wedstryd waar slegs bier van die vernaamste borg se handelsmerk gedrink sal word, sal geen speler meer as ‘n halwe glas bier drink sonder om aan te bied om sy glas met dié van ‘n gekleurde speler om te ruil nie.

Die leuse van die Springbokspan moet wees: ons slaap sáám, ons stort sáám, ons eet sáám, ons drink sáám. En ons verloor sáám.

Reël 12: Losprys

Enige afwyking van bogaande reëls, soos gepubliseer deur SARFOE en opgestel deur Rina Oberholseer, sal nie ongestraf bly nie. Behalwe skorsing uit die span en ‘n lewenslange verbod daarop om weer rugby te speel, sal ‘n fatwa afgekondig word met ‘n losprys op sy kop wat in ooreenstemming met die erns van die oortreding sal wees.

Enige lid van die publiek wat agterna so ‘n speler om die lewe bring, hetsy deur steniging, hetsy deur gebruik van ons eg-Suid-Afrikaanse halssnoermetode, sal nie net die losprys tydens ‘n presidensiële seremonie ontvang nie, maar gereken word as ‘n nasionale held of heldin. Hy of sy sal ‘n groot bydrae gelewer het tot transformasie, nasiebou en S.A. rugby. 29/09/05 03:09